Dlaczego stoisz w korkach? Dokumenty Gdańska ujawnione

Czy wiesz, dlaczego codziennie stoisz w korkach? To nie przypadek – to plan. Łukasz Wolszon, autor raportu, pokazuje, że polityka władz Gdańska to precyzyjna operacja rozbrajania kierowców. Przez buspasy, zwężenia i likwidację parkingów miasto odbiera wolność setkom tysięcy mieszkańców. To pierwszy tak dokładny obraz strategii, która pod pozorem ekologii prowadzi do realnego wykluczenia transportowego.

Raport Wolszona ujawnia dokumenty i taktykę władz

Łukasz Wolszon, znany komentator miejskiej mobilności w Gdańsku, opublikował na swoich mediach społecznościowych analizę dokumentów, które rzadko trafiają do opinii publicznej. Ujawnił, że Urząd Miasta Gdańska i metropolia OMGGS posiadają precyzyjne opracowania opisujące, jak neutralizować sprzeciw społeczny wobec zmian w ruchu. W dokumentach znajdziemy porady, jak „grać na emocjach” i jak „rozmywać odpowiedzialność” za niepopularne decyzje.

W raporcie wskazano m.in. dwa kluczowe opracowania:

• „Raport z badań społecznych – Laboratorium SCT” – zawiera analizy psychologii kierowców i gotowe mechanizmy narracyjne;
• „Raport z konsultacji SUMP OMGGS” – dokumentujący reakcje na głosy mieszkańców i gotowe szablony odpowiedzi urzędników.

Czytaj więcej: Półwysep Helski dusi się w korkach. Czas utrudnić tam wjazd?

Strategia na przeczekanie i rozmycie odpowiedzialności

Jak pokazał Wolszon, Gdańsk przyjął taktykę „obserwatora”. Oficjalnie strefy czystego transportu nie wprowadza, ale plan już istnieje – wpisany do dokumentu SUMP. Celem jest przeczekać protesty w Krakowie i Warszawie, by potem ogłosić: „to standard w całej Polsce”. Ten zabieg pozwala urzędnikom zneutralizować potencjalny opór społeczny – mieszkańcy mają odnieść wrażenie, że to już przesądzone i nieuniknione.

Miasto również zmienia język komunikacji. Zamiast „likwidacji miejsc” mówi się o „odzyskiwaniu przestrzeni”, a zwężenia ulic mają służyć „uspokojeniu ruchu”. To nie są tylko slogany – to dokładnie zaplanowana operacja językowa, by zminimalizować emocje i ukryć faktyczne skutki działań.

Kierowcy bez głosu. Ograniczenia bez debaty

Według raportu, realna debata z mieszkańcami nie istnieje. Wprowadzanie zmian – takich jak priorytety dla tramwajów, zwężenie jezdni, likwidacja zatok postojowych – odbywa się bez protokołów, konsultacji i jawnych analiz skutków.

W praktyce oznacza to:

• Spadek średniej prędkości przejazdu w szczycie poniżej 20 km/h;
• Wzrost liczby buspasów i reorganizacja sygnalizacji na korzyść TZ;
• Zmniejszenie liczby miejsc parkingowych w dzielnicach o dużym zagęszczeniu;
• Brak dostępu do danych – zarówno mieszkańcy, jak i media nie mają wglądu w rzeczywiste pomiary i ewaluacje.

Zamiast przejrzystości – polityka „braku danych”. GZDIZ często powołuje się na „brak informacji przetworzonych” lub „brak systemowych analiz”. Jednocześnie wiadomo, że dane są zbierane – np. przez system TRISTAR – lecz nie są udostępniane publicznie.

Czy to jeszcze plan mobilności, czy już narzędzie kontroli?

Wolszon udowadnia, że celem polityki Gdańska nie jest wyłącznie poprawa jakości powietrza czy przestrzeni. Strategia dotyczy zmiany stylu życia – zniechęcenia do samochodów, nawet jeśli alternatywy (jak węzły przesiadkowe) nie istnieją realnie. Dla tysięcy mieszkańców, zwłaszcza na obrzeżach miasta, oznacza to po prostu: nie dojedziesz do pracy, nie odprowadzisz dziecka, nie zrobisz zakupów.

Z dokumentów wynika, że:

• Kierowcy postrzegani są jako przeszkoda w realizacji wizji „miasta 15-minutowego”;
• Działania ekonomiczne (opłaty, strefy) mają zniechęcać do posiadania auta;
• Władze świadomie ograniczają możliwość korzystania z samochodu w centrum miasta.

To nie jest już tylko spór o pasy jezdni. To walka o model życia w mieście.

Zobacz też: “Wielki sukces” ministerstwa. Trasa Kaszubska z nową nazwą

mn

Dołącz do naszej społeczności!

Śledź nas na naszych mediach społecznościowych i bądź na bieżąco!