52 proc. ufa prezydentowi Nawrockiemu. Kto traci najwięcej?

To może zaboleć niejednego polityka. Marcowy sondaż CBOS pokazuje wyraźnego lidera zaufania i równie wyraźnych przegranych. Karol Nawrocki utrzymuje pierwsze miejsce, a za jego plecami trwa nerwowa walka. Jednocześnie lista nazwisk budzących największą nieufność mówi o nastrojach Polaków więcej, niż chcieliby sztabowcy.

Prezydent Karol Nawrocki może dziś mówić o stabilizacji. Ufa mu 52 proc. badanych i ten wynik nie zmienił się w porównaniu z lutym. Nieufność deklaruje 35 proc. ankietowanych. W świecie polityki, gdzie sondaże potrafią falować z tygodnia na tydzień, brak spadku bywa lepszy niż spektakularny skok.

Stabilny lider i spokojny wicelider

Na drugim miejscu znalazł się wicepremier i szef MON Władysław Kosiniak-Kamysz. Zaufanie na poziomie 46 proc. oznacza wzrost o 1 pkt proc. względem lutego. Nie ufa mu 25 proc. badanych. CBOS podkreśla, że od początku roku umacnia się na pozycji wicelidera i pozostaje politykiem relatywnie mało kontrowersyjnym. To w dzisiejszych realiach niemal towar deficytowy.

Trzecie miejsce zajmuje Radosław Sikorski. Szef MSZ utrzymał 44 proc. zaufania. Bez zmian. Nie ufa mu 32 proc. ankietowanych. Tu również widać stabilizację. Warto zauważyć, że pierwsza trójka to dziś twarze obozu rządzącego i prezydenckiego zaplecza, co pokazuje, gdzie koncentruje się społeczna sympatia.

Tuż za podium znalazł się Rafał Trzaskowski. Prezydent Warszawy może liczyć na 43 proc. zaufania, co oznacza wzrost o 2 pkt proc. Nie ufa mu 41 proc. badanych. Różnica między zaufaniem a nieufnością jest więc minimalna. To sygnał, że elektorat jest tu mocno spolaryzowany.

Zobacz także: Koszulka Nawrockiego wywołała lawinę. Miliony złotych w tle

Twarda ściana nieufności

Prawdziwe emocje budzi jednak druga strona zestawienia. Lider Konfederacji Korony Polskiej Grzegorz Braun notuje 58 proc. nieufności. To najwyższy wynik w całym badaniu. Ufa mu 21 proc. respondentów. Czy to naprawdę przypadek, że najbardziej wyraziste postaci budzą też największe kontrowersje?

Drugie miejsce pod względem nieufności zajmuje Jarosław Kaczyński. Prezes PiS ma 56 proc. wskazań negatywnych, przy 27 proc. zaufania. Wyniki te nie zmieniły się względem lutego. Wysoko plasuje się również Mateusz Morawiecki. Byłemu premierowi nie ufa 49 proc. badanych, a ufa 31 proc.

Premier Donald Tusk także balansuje na ostrzu. Zaufanie deklaruje 38 proc. ankietowanych, o 1 pkt proc. więcej niż miesiąc wcześniej. Nie ufa mu 48 proc. badanych. To pokazuje, że mimo niewielkiego wzrostu sympatii, poziom nieufności pozostaje wysoki. Dla zwykłego wyborcy oznacza to jedno – scena polityczna wciąż jest mocno podzielona.

To cię również zaciekawi: Muzeum II Wojny Światowej reaguje na marsz zwolenników Grzegorza Brauna

Środek stawki i wielcy nieznani

W środku tabeli znalazł się Krzysztof Bosak z wynikiem 37 proc. zaufania i 31 proc. nieufności. Sławomirowi Mentzenowi ufa 35 proc., a 40 proc. mu nie ufa. Szymon Hołownia notuje spadek. Zaufanie na poziomie 33 proc. oznacza minus 2 pkt proc., a nieufność wzrosła do 43 proc.

Po 31 proc. zaufania mają Adrian Zandberg, Mateusz Morawiecki i Włodzimierz Czarzasty. Jednak to Morawiecki w tej grupie budzi największą nieufność – 49 proc. Czarzastemu nie ufa 35 proc., a Zandbergowi 25 proc. Z kolei Waldemarowi Żurkowi ufa 28 proc., a 26 proc. mu nie ufa. Podobny poziom zaufania ma Małgorzata Kidawa-Błońska – 28 proc., przy 29 proc. nieufności.

Ranking zamyka Piotr Zgorzelski. Ufa mu 17 proc. badanych, nie ufa 12 proc. Jednak aż 53 proc. respondentów deklaruje jego nieznajomość. To najwyższy wynik w tej kategorii. Co istotne, dla wielu polityków większym problemem od nieufności może być właśnie brak rozpoznawalności.

Sondaż przeprowadzono od 5 do 15 marca na próbie 1012 dorosłych mieszkańców Polski. 64,4 proc. badania wykonano metodą CAPI, 20,2 proc. CATI, a 15,4 proc. CAWI. Co ciekawe, większość wywiadów zrealizowano jeszcze przed prezydenckim wetem wobec ustawy wdrażającej unijny program dozbrajania SAFE. Mimo to badanie nie przyniosło większych zmian w ocenach polityków.

I to chyba najbardziej wymowny wniosek. Scena polityczna trwa w równowadze napięcia. Liderzy umacniają swoje bastiony. Przeciwnicy pozostają twardo oceniani. A wyborcy? Patrzą, liczą i coraz rzadziej dają kredyt zaufania w ciemno.