Gdańsk pokazał projekt uchwały parku kulturowego (FOTO: Marcin Gadomski/gdansk.pl)

Nowość! Gdańsk pokazał projekt uchwały parku kulturowego. Są niespodzianki

Dwa stoliki pod tym samym oknem. Przy jednym kolację podaje kelner z restauracji, przy drugim można usiąść z jedzeniem kupionym na jarmarku. O której w niedzielę wieczorem trzeba wstać od stołu? W pierwszym przypadku Gdańsk podaje godzinę – 23. W drugim projekt uchwały takiej godziny nie wyznacza. Dla człowieka, który piętro wyżej próbuje zasnąć, oba stoliki słychać tak samo.

28 października w auli Zespołu Szkół Łączności mieszkańcy i przedsiębiorcy oglądali prezentację Parku Kulturowego Główne Miasto. Kiedy z sali poproszono o pełny projekt, Sylwia Betlej tłumaczyła, że miasto najpierw chciało przedstawić jego założenia. Nazajutrz na miejskim portalu padł konkretny termin publikacji – najpóźniej w piątek, 30 października. Komunikat z odsyłaczem do dokumentu nosi datę 17 listopada. Od obiecanego terminu minęło 18 dni.

Historia tematu

Damy Ci znać, gdy wrócimy do tej sprawy.
Rozwiń starsze
  1. NajnowszyCzytasz teraz
    Nowość! Gdańsk pokazał projekt uchwały parku kulturowego. Są niespodzianki

W tym czasie projekt uzyskał pozytywną opinię wojewódzkiego konserwatora zabytków i trafił do Rady Miasta Gdańska. Teraz zajmą się nim komisje. Radni dostali 26 stron wraz z załącznikami. Już na dziewiątej jest przepis, o którym właściciel restauracji serwującej wyłącznie obiady i kolacje miał dobry powód usłyszeć w październiku.

O której zamknąć ogródek? I o której trzeba otworzyć lokal?

Godziny wieczorne miasto pokazało na slajdzie. Od niedzieli do czwartku ogródek będzie mógł działać do 23, w piątkowe i sobotnie noce do pierwszej. Chodzi o stoliki na zewnątrz. Na sali jeden z mieszkańców przeliczył piątkowy wieczór na godziny snu przed sobotnią zmianą.

To jest bardzo ładne hasło. Każdy ma prawo mieszkać, pracować i odpoczywać. Rozumiem, pracować można, ale odpoczywać od pierwszej w nocy. Niektórzy pracują w sobotę, proszę państwa.

Tłumaczył, że w wąskiej ulicy nawet zwykłą rozmowę przy stoliku słychać na drugim czy trzecim piętrze. Przedstawiciel restauratorów zwrócił uwagę na dalszy ciąg tego samego wieczoru. Kiedy kelner o 23 zamknie ogródek, goście wciąż będą na Długiej. Obaj opisali problem, z którym właściciel lokalu zostaje na dole, a jego sąsiad na górze. Ile godzin snu mieszkańcy zyskają po zamknięciu ogródków? To będzie można sprawdzić, jeśli miasto uwzględni w ocenie także to, co dzieje się na ulicy po wyjściu gości.

Mniej uwagi poświęcono porankom. Paragraf 12 ust. 4 pkt 3 uzależnia możliwość wystawienia ogródka od pory otwarcia samego lokalu. Restauracja powinna zaczynać pracę najpóźniej w południe każdego dnia, a na Drodze Królewskiej najpóźniej o 10. Może otworzyć później, jeśli poza godzinami pracy przechowa wyposażenie ogródka wewnątrz. Dla restauracji przy Długiej, która pierwszych gości przyjmuje o 13, oznacza to bardzo przyziemne pytanie. Gdzie po zamknięciu zmieścić krzesła i stoły?

Te poranne godziny właściciele ogródków na miejskim gruncie mogą znać z gdańskiego „Ogródkownika”. Projekt przenosi wymóg do uchwały obejmującej również teren prywatny w granicach parku. To właśnie tę zmianę warto było pokazać obok godziny ostatniej kolacji.

Kiedy kelner kończy pracę, jarmark ma własny regulamin

Projekt osobno definiuje ogródek przy całorocznym lokalu i strefę gastronomiczną wydarzenia. W tej drugiej miasto określa, gdzie można sprzedawać jedzenie i alkohol, jakie meble wolno ustawić i kto może obsługiwać nagłośnienie. Wyznacza też porę wyłączenia nagłośnienia. W paragrafie 15 próżno jednak szukać odpowiednika godziny 23 lub pierwszej, o której jarmarkowa strefa miałaby zakończyć obsługę gości.

Godzina zamknięcia może wynikać z umowy lub regulaminu konkretnej imprezy. Właśnie ten dokument warto położyć przed radnymi obok projektu. Wtedy restaurator dowie się, jakie warunki miasto stawia jego sezonowemu sąsiadowi. A mieszkaniec sprawdzi, od której może oczekiwać spokoju i do kogo zadzwonić, jeśli stoliki wciąż są pełne.

Podczas spotkania wiceprezydent Piotr Grzelak bronił wyjątków dla Jarmarku św. Dominika, przywołując jego dziedzictwo i trzy tygodnie trwania. W projekcie wyjątki przyznano jarmarkom miejskim. W definicji, obok dominikańskiego, miasto wymieniło z nazwy także Jarmark Bożonarodzeniowy. I chodzi o więcej niż drewniane domki. Na slajdzie o reklamie zapowiedziano zakaz nagabywania przechodniów i promowania działalności w przebraniach. Tymczasem § 15 ust. 5 pkt 3 wyłącza oba zakazy w zakresie organizacji miejskiego jarmarku. Przy ulotkach autorzy dopisali, że organizator może rozdawać program. Przy nagabywaniu podobnego zastrzeżenia zabrakło. Do czego organizatorowi potrzebny jest ten wyjątek?

Podobną różnicę widać nad Motławą. Na prezentacji miasto uczciwie wskazało Ołowiankę jako wyjątek od godzinowych ograniczeń nagłośnienia imprez. Trudniej było się z niej dowiedzieć, że osobny wyjątek od zakazu emisji dźwięku obejmie też koło widokowe na Ołowiance i Karuzelę Gdańską na Targu Rybnym. Trzeba w tym celu przeczytać razem paragrafy 16 i 10. Dla tych atrakcji przewidziano działalność od 6 do 23, a w piątki i soboty do północy. Mieszkańca nad Motławą może obudzić zarówno muzyka z karuzeli, jak i głośnik wystawiony przez lokal. Miasto powinno umieć mu wyjaśnić, skąd różnica w przepisach.

25 identyfikatorów. Ile meleksów zobaczy mieszkaniec Grodzkiej?

Na slajdzie o meleksach były i limit, i mapa, i siedem ulic dostępnych bez identyfikatora. Dopiero brzmienie § 14 pozwala odpowiedzieć na pytanie, co właściwie wolno tam robić. Na Wapienniczej, Grodzkiej, Podwalu Staromiejskim, Targu Drzewnym, Szopach, Szafarni i Na Stępce projekt wprost dopuszcza świadczenie usług przewozowych. A więc także wożenie turystów. Na tych ulicach liczba 25 nie mówi mieszkańcom, ilu pojazdów mogą się spodziewać.

Dla przewoźnika najważniejsza liczba znajduje się w załączniku nr 3. To 60 miesięcy – maksymalny wiek pojazdu, który może dostać identyfikator na pozostałe wyznaczone trasy. Starszemu meleksowi nawet zaświadczenie o sprawności nie pomoże. Z kolei przedsiębiorca, który kupi nowy pojazd, dopiero stanie do konkursu o jeden z maksymalnie 25 identyfikatorów. Każdy zostanie wydany na rok.

W październiku z sali padło pytanie o okolice kościoła św. Katarzyny i Muzeum Bursztynu. Co się stanie, jeżeli właśnie przy granicy parku pojazdy będą czekać na klientów? Mapa pokazuje, gdzie kończy się park. Słabiej pomaga komuś, kto tuż za tą granicą ma drzwi do domu albo wejście do restauracji.

Zanim radni zagłosują, mogą poprosić miasto o trzy konkrety. Godziny obsługi gości w strefach gastronomicznych obu jarmarków. Uzasadnienie wyjątku dla nagabywania przechodniów. I plan sprawdzenia, gdzie po pierwszym sezonie będą czekały meleksy. Odpowiedzi przydadzą się po obu stronach restauracyjnego progu. Zwłaszcza w niedzielę o 23, kiedy kelner zamknie ogródek, a człowiek piętro wyżej otworzy okno.

mn

WbijamSzpile.pl

Nie kończ na jednym tekście

Lokalne newsy, szpile, kulisy i tematy, które często zaczynają się tam, gdzie inni kończą komunikatem prasowym.

Dołącz do nas i bądź na bieżąco:

Chcesz wiedzieć, co będzie dalej?

Obserwuj temat. Damy Ci znać, gdy wrócimy do tej sprawy.

Damy Ci znać, gdy wrócimy do tej sprawy.
Wbijam Szpile poleca

W tym samym temacie

Wybierz kolejny artykuł
Ładowanie zdjęcia